Vluchtheuvelkerk Brakel

De Vluchtheuvelkerk is een kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeenten, gelegen aan Flegelstraat 9 te Brakel.

De Gereformeerde Gemeente begon in 1948 als afdeling van de Gemeente te Aalst om in 1952 zelfstandig te worden.

Vanaf dat jaar kwam ze bijeen aan de Jonker Aartendam 4. In 1983 werd een nieuw kerkgebouw in gebruik genomen en het oude werd afgestoten en gesloopt.

Huidige kerk

De nieuwe kerk is een bakstenen zaalkerk onder zadeldak en voorzien van een dakruiter. Hoewel sober van uitstraling is aan een aantal elementen, met name de iets vooruitspringende zijramen, toch te zien dat het om een kerkgebouw gaat. De kerk heeft 250 zitplaatsen en een orgel uit 1892, dat voordien gestaan heeft in de Hervormde kerk van Kockengen, in 1977 naar de oude kerk van Brakel werd overgeplaatst en in 1983 een plaats in de nieuwe kerk vond. Het orgel werd gebouwd door de firma L. van Dam & Zn.

Batterij onder Brakel

De Batterij onder Brakel is een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie in Brakel in de gemeente Zaltbommel. De batterij is min of meer gelijk aan de Batterij onder Poederoijen. De beide batterijen zijn kleine verdedigingswerken die het westen van de Bommelerwaard afsluiten tegen aanvallers

Lees meer...

Verkeer en vervoer

Tussen Brakel en Herwijnen (gemeente Lingewaal) wordt een veerdienst over de Waal onderhouden.

Vervoersbedrijf Arriva verzorgt het busvervoer in Brakel. Lijn 49 stopt minstens elk uur in Brakel voor de richtingen Andel en Rossum.

Etymologie Brakel

De oudste bekende vermelding van Brakel stamt uit 1228 ('Bracle'). De naam is mogelijk een samenstelling van het Germaanse 'brako', dat varen betekent en 'lo', loofbos op een oeverwal.

Het Spijker Brakel

Het Spijker of 't Spijker is een gebouw bij Kasteel Brakel, gelegen aan Dreef 1 te Brakel, in de gemeente Zaltbommel in de Nederlandse provincie Gelderland.

Het Spijker is een middeleeuws gebouw dat oorspronkelijk als voorraadschuur voor het kasteel diende, maar al in 1318 ervan gescheiden was als een niet leenroerig goed. Het zou tot 1616 bewoond zijn geweest door de Johannieters (Commanderij van de Orde van Sint Jan) en voor 1616 is er een brug naar de Hervormde kerk gelegd.

Het is een rechthoekig bouwwerk met een hoog 14e-eeuws oostelijk deel en daarnaast een lager westelijk deel uit de 17e en 18e eeuw. In het uiterste westen daarvan vindt men een betraliede nis uit de 19e eeuw, met daarboven een beschilderde gedenkplaat. Het oostelijk deel is naar het westen toe met een trapgevel afgesloten. Dit bevat een mogelijk 14e-eeuwse kelder, die met een bakstenen tongewelf is overkluisd. Een spiltrap in het uiterste oosten voert langs een drietal boven elkaar gelegen cellen. De 16e of 17e-eeuwse voordeuren dragen de namen van de heiligen Petrus, Maria en Johannes.

In 1837 kwam het huis weer bij het kasteel en werd er een slotgracht rond het Spijker gemaakt. Hierover is een gemetselde bakstenen brug, met ijzeren hek en bakstenen pijlers, gebouwd.

Het huis, het 16e-eeuwse bruggehoofd van de Kerkbrug en de 19e-eeuwse brug zijn sinds 2005 beschermd als rijksmonument, mede omdat zij deel uitmaken van de historische buitenplaats Brakel, een rijksmonumentcomplex. Het huis is ook voorzien van het blauw-witte schildje van het Cultuurgoederenverdrag.